hej.

Widzisz z tymi obawami poronienia to jest tak że one nie wychodza same z siebie. Najgorsze jest to, jak wszyscy do okola ci opowiadają same straszne rzeczy. Tak nie powinno być!!! Ja zawsze byłam silna i zdrowa. Prawie w ogole nie choruje. Jestem młoda i nie powinnam obawiac sie banałów, które wpierają mi inni.

Po wczorajszej wizycie i badaniach w szpitalu bardzo poytywnie jestem nastawiona. I wiem o tym że wszystko będzie dobrze!!!

Buziaki!!

Hej. Dzieki za mile slowa. Nie... nie odebralam tego jako zlosliwosc. Wrecz przeciwnie. Napisalam tylko wyjasnienie... Pewno sama nie raz nie w pewlni rozumiem swoje reakcje.

A ty widze, ze jestes juz w 18. tc... Jakies 2-3 tygodnie i tez bedziesz czula malenstwo... Jeszcze nieraz ci nakopie...

A jak znosisz ciaze? To twoja pierwsza ciaza?

Cieplutko pozdrawiam... :))):*

Kasia 

Witam Cie:)

Jestesmy chyba na tym samym etapie ciąży. Główka do góry. Życie jest czasami okrutne ale damy rade!!!

Ja też płaczę na zawołanie. Wszystko mnie denerwuje. A jak juz nie mam zadnego problemu to potrafie go sobie stworzyc i on mnie juz na pewno przerosnie. To jest jakby robienie sobie specjalnie na złosc. 

Zawsze mozesz napisac jesli bedzie ci smutno. Pozdrawiam:)))